Yalnızlık

Yalnızım. Artık konuşmuyorum kimseyle, sustum. Çığlıklarım duvarların esiri artık, yeterince kustum! Yaşamak diye birşey yokmuş, koca bir yalanmış anladım! Sevgilerin birer yanılgıdan ibaret olduğunu anladım, çevirdim yüzümü! Mahkumiyeti tattım acılarda. Soluksuz sevişmelerin sonunda gördüm hüsranı Yanılmıştım, yanlıştım! Doğrular kayboluyordu beynimin odalarında Bir esaret rengi bürümüş kirpiklerimi Birbirlerine değmemek içindi tüm telaşları Yoksa can verirdiler, biliyordum! Şimdi vakit, yalnızlığın ta kendisi Ve dilim damağım bir kangrenin pençesinde! Ölürken seni sevemezsem diye çok düşünüp, öldüm biliyor musun? iliklerimden seni almaları çok koyardı bana bilirsin! Öyle bir düşmüştün ki içime, Üstüm başım yalnızlıktı hep! TIKLAYIN